Padarožny

У пятай частцы гаворка пойдзе пра нацыяналізм, панславізм і тое, як розныя балканскія народы апынуліся ў межах адной дзяржавы.

У межах сучаснай Чарнагорыі ёсць рэгіён, які не скарыўся ані туркам, ані венецыянцам, аб якіх ішла гаворка ў мінулых частках – так бы мовіць, core part гэтай краіны, яе культуры і нацыі.

Трэцяя частка аповеду пра Чарнагорыю насамрэч аніяк не звязана з гэтай краінай – гаворка тут пойдзе пра Францыска Скарыну і маё памылковае аб ім уяўленне.

У другой частцы паказваю горад Котар, распавядаю пра венецыянскую спадчыну чарнагорскага ўзбярэжжа і рэфлексую нашае імперскае нашчадства.

Аповед пра Чарнагорыю складаецца з 10 частак. Пачынаем з Інтра – індэкс паштоўкі, агульныя звесткі і перапляценне турызма з эміграцыяй.

Апошняя частка падарожжа ў Стамбул – тут рэшта фотак і асаблівасці вымаўлення іншаземцамі нашых імёнаў.

Разглядаем мясцовую валюту і праліў, што аддзяляе Еўропу ад Азіі.

Гэтая частка прысвечана распаду імперыі – на жаль, не той, якой бы хацелася. Пад краявіды Стамбула трохі паразмаўляем пра крах Асманскай імперыі і паўстанне на яе попле Турэцкай рэспублікі.

Хоць Стамбул – горад з вельмі багатай гісторыяй, я ездзіў туды не столькі з мэтай вандроўкі, колькі па хаб з таннымі авіаквіткамі.

Апошні блок, прысвечаны падарожжу ў Тырану – тут фотаздымкі і дыялогі.